DZIAŁO SIĘ

Dodane: w środę rano
Szkoła uczuć

Szkoła uczuć Odważny pomysł reżysera

więcej

Odsłon: 21 | Komentarzy: 0
Dodane: w środę rano
Zadbajmy o polskie groby na cmentarzach we Lwowie

Oddział Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w Rzeszowie organizuje 26-28 października br. wyjazd do Lwowa. Celem wyjazdu jest zadbanie o groby przedwojennych polskich dziennikarzy, literatów i pisarzy.

więcej

Odsłon: 21 | Komentarzy: 0
Dodane: 18 dni temu
Złota Brama dla Krystyny Mokrosińskiej

Złota Brama dla Krystyny MokrosińskiejHonorowa Prezes SDP, autorka filmów dokumentalnych otrzymała Nagrodę Specjalną „Złotą Bramę” 16. Gdańsk DocFilm Festival. Redaktor Krystyna Mokrosińska została nagrodzona za zasługi w działalności na rzecz niepodległości i suwerenności Polski oraz za niezłomną postawę twórcy, dokumentalisty i filmowca. Jako Oddział Warszawski SDP serdecznie gratulujemy!

więcej

Odsłon: 37 | Komentarzy: 0
Dodane: 21 dni temu
Teatr bawi i leczy



Wybieramy 10. Dziennikarzy 100-lecia Odrodzenia Niepodległej Polski
Wybieramy 10. Dziennikarzy 100-lecia Odrodzenia Niepodległej PolskiDodano: 2018-10-11 - w czwartek rano

Dziennikarstwo to zawód i powołanie. W polskiej historii często także służba. Dziennikarze odegrali w dziejach naszego kraju ważne role. Trzeba pamiętać o tych wszystkich, którzy wydawali i kolportowali nielegalną prasę pod zaborami. Wielu zamieniło pióro na karabin, żeby walczyć najpierw w pierwszej wojnie światowej, potem w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 roku i wreszcie w II wojnie światowej. To dziennikarzom i fotografom zawdzięczamy również wstrząsające relacje dokumentujące walkę zbrojną, bohaterstwo, a także męczeństwo ludności cywilnej. Właśnie przywróceniu pamięci o wspaniałych, bohaterskich i profesjonalnych dziennikarzach służy Plebiscyt, do którego Państwa zaprasza Oddział Warszawski Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Okres powojenny – trudne wybory – media emigracyjne albo krajowe. Powrót do zawodu po wojennej traumie nie dla wszystkich był możliwy. Wielu dziennikarzy nie zgadzało się z powojenną rzeczywistością, tworzyli i publikowali w drugim obiegu.
Zasług dziennikarzy na przestrzeni dziejów nie powinniśmy jednak ograniczać do dziennikarstwa stricte politycznego. Ważna jest także publicystyka społeczna, kultura, dziennikarstwo interwencyjne i śledcze. W każdej z tych dziedzin mieliśmy wybitnych przedstawicieli, którzy swoją twórczością i postawą patriotyczną zasłużyli na naszą pamięć.
Spośród 100. sylwetek, które prezentujemy zostanie wybranych 10. Każda osoba, która przyłączy się do naszej zabawy ma jeden głos i może wskazać swoich 10. kandydatów.
Umożliwiamy głosowanie poprzez system elektroniczny, ale także poprzez wysłanie nam e-maila lub zwykłego listu. Dla tych z Państwa, którzy odwiedzą w czasie trwania Plebiscytu sekretariat OW SDP będą czekały karty do głosowania.
Wszystkie głosy razem zostaną policzone i pod koniec listopada ogłosimy wyniki Plebiscytu.
Zapraszamy do głosowania! Na Facebooku głos można oddaĉ w naszej grupie SDP Warszawa
www.facebook.com/groups/Grupa.SDP.Warszawa/
 

Lista kandydatów w Plebiscycie na Dziesięciu Dziennikarzy
100-lecia Odrodzenia Niepodległej Polski

1. Zbigniew Adrjański (1932–2017) – dziennikarz „Nowej wsi”, „Po Prostu”, propagator kultury kresowej.

 2. Grzegorz Aleksandrowicz (1914-1985) – twórca prasy podziemnej, po wojnie prasy sportowej.

 3. Halina Auderska (1904-2000) – współzałożycielka miesięcznika „Dialog”, publicystka kulturalna.

 4. Zygmunt Augustyński (1890-1959) - twórca prasy katolickiej i ludowej, red. naczelny Gazety Ludowej, opozycyjnej wobec władz powojennych.

5. Krzysztof Baranowski ( 1938) – dziennikarz i żeglarz, propagator żeglarstwa wśród młodzieży.

6. Władysław Bartoszewski (1922–2015) – dziennikarz prasy katolickiej i ludowej.

7. Karolina Beylin (1899-1977) – dziennikarka przedwojenna, „Płomyk”, po wojnie „Kurier Codzienny”, „Express Wieczorny”, recenzentka kulturalna.

8. Andrzej Bobkowski (1913–1961) – dziennikarz emigracyjny, z kręgu paryskiej „Kultury”, publikował też w londyńskich „Wiadomościach”.

9. Zbigniew Boniecki – dziennikarz i redaktor agencyjny, zasiadał w międzynarodowych władzach organizacji dziennikarskich z ramienia SDP

10. Marian Brandys (1912-1998) – dziennikarz tygodnika „Świat”, reporter.

11. Stefan Bratkowski (1934) – dziennikarz, prezes zdelegalizowanego SDP, organizator pomocy koleżeńskiej w stanie wojennym.

12. Olgierd Budrewicz (1923-2011) – twórca okupacyjnego radia, po wojnie dziennikarz, podróżnik

13. Marek Car (1953-1997) – twórca i propagator dziennikarstwa internetowego.

14. Michał Chmielowiec (1918-1974) – żołnierz Armii Andersa, następnie dziennikarz emigracyjny - „Życie”, „Kultura” i „Dziennik Polski”. Od 1950 związany z „Wiadomościami” w Londynie.

15. Mirosław Chojecki (1949) – od 1976 r. zajmował się wydawaniem pism podziemnych i książek w drugim obiegu, na emigracji w Paryżu wydawał m.in. miesięcznik „Kontakt”.

16. Bp. Jan Chrapek (1948 - 2001) – wykładowca akademicki, dziennikarz prasy katolickiej, ekspert od społecznej nauki Kościoła.

17.Józef Czapski (1896 -1993) – malarz i publicysta, oficer Wojska Polskiego, po wojnie nie wrócił z emigracji, współtworzył paryską „Kulturę” i pisał do czasopism francuskich.

18. Mieczysław Czuma (1936) – dziennikarz prasowy i telewizyjny, Kierował „Przekrojem” i ośrodkiem Telewizji Kraków.

19. Tadeusz Dołęga-Mostowicz (1898 -1939) – przedwojenny dziennikarz prasy lewicowej i centrowej, zajmujący się tematyką polityczną i społeczną.

20. Marian Dąbrowski (1882-1925) – twórca przedwojennego koncernu, wydającego m.in. Ilustrowany Kurier Codzienny


21. Andrzej Drawicz (1932-1997) – dziennikarz prasy podziemnej - „Zapis”, prezes TVP, publicysta.

22. Marian Eile (1910-1984) – twórca i pierwszy redaktor naczelny „Przekroju”. Jedynego tego typu pisma w obozie socjalistycznym.

23. Janusz Ekiert (1931-2016) – dziennikarz, recenzent, propagator muzyki poważnej.

24. Dariusz Fikus (1932-1996) – dziennikarz, współpracował z pismami drugiego obiegu w stanie wojennym, redaktor naczelny „Rzeczpospolitej”.

25. Andrzej Gelberg (1945) – dziennikarz prasy podziemnej, kierował 3 programem Radia Solidarność, potem redaktor naczelny „Tygodnika Solidarność”.

26. Jerzy Giedroyć (1906-2000) – dziennikarz i twórca prasy akademickiej przed wojną, potem emigracyjnej, przede wszystkim paryskiej „Kultury”.

27. Witold Giełżyński (1886- 1966) – przedwojenny dziennikarz prasy nurtu niepodległościowego, „Myśl” Polska”, „Kurier Polski”.

28. Wojciech Stefan Giełżyński (1930-2015) – dziennikarz, reporter. Pisał do „Gazety Ludowej”, niezależnego dziennika, pracował w pismach: „Współczesność”, „Panorama”, „Kontynenty” W stanie wojennym w prasie drugiego obiegu: „Vacat”„Przegląd Wiadomości Agencyjnych” i „Tygodnik Solidarność”.


29. Zbigniew Gluza (1955) – dziennikarz, redaktor w miesięczniku „Informatyka”, współtworzył pierwsze w Polsce czasopismo mikrokomputerowe „Mikroklan”, redaktor naczelny niezależnego pisma społecznego „Odmowa”.

30. Mieczysław Grydzewski (1894 - 1970) – w dwudziestoleciu międzywojennym redaktor pism literackich, m.in. „Skamander” i „Wiadomości Literackie”, po wojnie dziennikarz pism emigracyjnych.

31. Gustaw Herling-Grudziński (1919-2000) – w dwudziestoleciu międzywojennym, jeszcze jako student, pisał dla czasopism „Ateneum”, „Pion”, „Nowy Wyraz” oraz redagował tygodnik „Orka na Ugorze”. Po wojnie został na emigracji, gdzie najpierw pisał do PPS-owskich pism we Włoszech, a następnie współtworzył paryską „Kulturę” i był publicystą londyńskich „Wiadomości”.

32. Janina Ipohorska (1914-1981) – współtwórczyni „Przekroju”, jako pierwsza pisała o kulturze i obyciu na co dzień.


33. Karol Irzykowski (1873-1944) – dziennikarz przedwojennych pism: „Skamander”, „Wiadomości Literackie”, „Robotnik”.

34. Wojciech Jagielski (1960) – reporter wojenny, pierwszy, który głośno powiedział o kosztach emocjonalnych pracy dziennikarskiej.

35. Jan Nowak Jeziorański (1914–2005) – dziennikarz przedwojennego Polskiego Radia, redaktor naczelny Radia Wolna Europa, po powrocie z emigracji współpracował z polskimi mediami.

36. Bogusław Kaczyński (1942-2016) – dziennikarz i recenzent, prasa – m.in. „Teatr”, „Ruch Muzyczny”, „Kultura”, twórca programów radiowych i telewizyjnych, popularyzator muzyki poważnej, przede wszystkim opery.

37. Jacek Kalabiński (1938-1998) – dziennikarz prasy społecznej, np. „Więzi”, potem emigracyjnej, następnie korespondent polskiej prasy w USA, prezes OW SDP.

38. Ryszard Kapuściński (1932-2007) – reporter, zagraniczny korespondent PAP, również fotoreporter.

39. Ludwik Jerzy Kern (1920-2010) – debiutował przed wojna, po wojnie w PAP i redakcji „Przekroju”, felietonista, reporter.

40. Stefan Kisielewski (1911-1991) – przed wojną publikował recenzje, po wojnie założył pismo „Ruch Muzyczny”, felietonista i publicysta m.in. „Tygodnika Powszechnego”.

41. Szymon Kobyliński (1927-2002) – rysownik prasowy, autor programów telewizyjnych popularyzujących historię oręża polskiego, prekursor komiksu.

42. św. Maksymilian Maria Kolbe (1894-1941) – przed wojną twórca „Rycerza Niepokalanej”, który miał kilkudziesięciotysięczne nakłady i był wydawany w najnowocześniejszej drukarni w Szymanowie (Niepokalanowie), stworzył też analogiczne pismo podczas misji w Japonii.

43. Zofia Kossak Szczucka (1890-1968) – w czasie II wojny światowej redaktorka pierwszego polskiego pisma konspiracyjnego „Polska żyje”, walczyła w Powstaniu Warszawskim, po wojnie na emigracji, a po powrocie do Polski publicystka i pisarka.

44. Jan Kott (1914-2001) – krytyk teatralny, podczas wojny redaktor i dziennikarz pisma konspiracyjnego „Nowa Demokracja”, na emigracji współpracował z londyńskimi „Wiadomościami”, współpracował (po zmianach 1989 r.) z „Tygodnikiem Powszechnym”, „Zeszytami Literacki”, „Twórczością” i „Dialogiem”.

45. Stanisław Koźmian (1836-1922) – konserwatywny publicysta przed I wojną światową założył „Przegląd Polski”, potem redaktor naczelny i zastępca redaktora naczelnego „Czasu”.
46. Hanna Krall (1935)– reporterka, publikowała w „Życiu Warszawy” i „Polityce”, twórczyni odrębnego stylu reportażu.

47. Irena Krzywicka (1899-1994) - przedwojenna publicystka, podejmowała trudne tematy społeczne, założyła dodatek do „Wiadomości Literackich”, po wojnie publikowała recenzje teatralne w „Rzeczpospolitej”.

48. Eugeniusz Lokajski (1908-1944) – przedwojenny lekkoatleta, Olimpijczyk, żołnierz w Powstaniu Warszawskim. Zajmował się dokumentacją fotograficzną przebiegu walk oraz zbrodni dokonywanych przez wojska niemieckie, a jego zdjęcia – ok. 1000 - stanowią nieocenione świadectwo oporu walczącej stolicy.

49. Maciej Łukasiewicz (1941-2005) – dziennikarz m.in. „Kuriera Polskiego” i „Tygodnika Demokratycznego”, potem publikował i wydawał pisma drugoobiegowe, po zmianach 1989 r. wicenaczelny i naczelny „Rzeczpospolitej”, wiceprezes SDP.

50. Józef Mackiewicz (1902-1985) – publicysta, w dwudziestoleciu międzywojennym publikował w wileńskim „Słowie”, później wydawał tam „Gazetę Codzienną”. Po wojnie na emigracji – współpracował z paryską „Kulturą”, londyńskimi „Wiadomościami” i tygodniku „Lwów i Wilno”. Autor książki o Katyniu i reportażu o mordzie w Ponarach.

51. Stanisław Cat-Mackiewicz (1896-1966) – przedwojenny publicysta nurtu konserwatywnego, potem dziennikarz emigracyjny – założyciel pisma „Lwów i Wilno” w Londynie, po powrocie do Polski pisał korespondencje do paryskiej „Kultury”.

52. Aleksander Małachowski (1924-2004) – dziennikarz, publicysta, specjalizował się w reportażu literackim, zakładał pisma dla rad robotniczych, publikował w „Kulturze”, „Wiadomościach literackich”, autor kilkudziesięciu filmów telewizyjnych i pierwszego nocnego talk show, podczas którego rozmawiano o trudnych sprawach społecznych i psychologicznych.

53. Józef Małgorzewski (1908-1983) – dziennikarz „Stolicy”, „Słowa Powszechnego”, Polskiego Radia, walczył jako żołnierz w II wojnie światowej.

54. Tadeusz Mazowiecki (1927-2013) – dziennikarz prasy katolickiej - „Dziś i jutro”, „Słowo Powszechne”, „Wrocławski Tygodnik Katolików”, a następnie prasy związków zawodowych - „Tygodnika Solidarność”.

55. Andrzej Micewski (1926-2004) – publicysta katolicki, współtworzył miesięcznik „Więź”, redaktor naczelny pisma „Solidarność Rolników Indywidualnych”.

56. Zygmunt Michałowski (1918-2010) – walczył w II wojnie światowej w wojski francuskim, później wieloletni współpracownik RWE, korespondent i redaktor.

57. Adam Michnik (1946) – publicysta, dziennikarz prasy podziemnej, a następnie organizator pierwszej po 1989 r. niezależnej gazety, która miała dotrwać do wyborów w 1989 r., a istnieje do dzisiaj.

58. Halina Miroszowa ( 1920-2014) – sanitariuszka, żołnierz ZWZ, po wojnie dziennikarka radiowa i telewizyjna, autorka wielu popularnych programów, w tym pierwszego programu interwencyjnego „Rozmowy nocą”.

59. Kornel Morawiecki (1941) – organizator prasy podziemnej, związany z „Biuletynem Dolnośląskim”, autor tekstów skierowanych do żołnierzy radzieckich stacjonujących w Polsce, za co był więziony i deportowany.

60. Kazimiera Muszałówna (1902-1980) – przedwojenna sprawozdawczyni sportowa, twórczyni prasy sportowej dla kobiet - „Start” - 1927 r.

61. Zdzisław Najder (1930) – pracował w mediach na emigracji, dyrektor Polskiej Sekcji Radia Wolna Europa.

62. Krystyna Nepomucka (1920-2015) – dziennikarka Zachodniej Agencji Prasowej, tygodników „Chłopska droga” i „Za i przeciw”. Specjalizowała się w reportażu społecznym. Do śmierci aktywna w SDP.

63. Christopher Jan Niedenthal (1950) – fotograf, jeden z najbardziej cenionych w Europie, autor zdjęcia z Warszawy, które do dzisiaj jest symbolem stanu wojennego i zniewolenia Polski.

64. Mieczysław Niedziałkowski (1893-1940) – przedwojenny dziennikarz, związany z nurtem prasy PPS-owskiej, redaktor naczelny „Robotnika” i „Przedświtu”.

65. Ks. Piotr Nitecki (1949-2011) – związany z miesięcznikiem „Chrześcijanin w świecie”, jako autor artykułów o społecznej nauce Kościoła i redaktor naczelny.

66. Adolf Nowaczyński (1876-1944) – walczył w I wojnie światowej, w dwudziestoleciu międzywojennym publicysta prasy nurtu katolickiego i narodowego - „Myśl narodowa”, „Tęcza”.

67. Agnieszka Osiecka (1936-1997) - publikowała swoje teksty, eseje i reportaże w „Głosie Wybrzeża”, „Nowej Kulturze”, „Sztandarze Młodych” i „Po prostu”. Później pisała również w „Literaturze”, „Kulturze” i „Polsce”. Prowadziła audycje radiowe. Stworzyła oryginalny poetycki język, który wszedł do polszczyzny.

68. Edmund Osmańczyk (1913-1989) – w dwudziestoleciu międzywojennym walczył o polskość Śląska Opolskiego, żołnierz podziemia, dziennikarz radiowy i prasowy – tygodnik „Świat”, korespondent wojenny.

69. Piotr Pawłowski (1966 - 2018) – dziennikarz, który zajmował się tematyką integracji osób niepełnosprawnych, autor programów telewizyjnych - „Bez barier” i twórca czasopisma „Integracja”.

70. Rafał Praga (1916-1953) – przed wojną związany z pismami nurtu PPS-owskiego, w czasie wojny redaktor pisma podziemnego „Demokrata”, po wojnie twórca i redaktor naczelny „Expressu Wieczornego”, duchowy ojciec prasy bulwarowej.

71. Konstanty Puzyna (1929-1989) – krytyk teatralny i literacki, zastępca redaktora naczelnego „Dialogu”, felietonista i recenzent „Polityki” oraz miesięcznika „Teatr”.

72. Zbigniew Romaszewski (1940-2014) – w PRL działacz opozycji, później polityk. W stanie wojennym zorganizował Radio „Solidarność”.

 73. Edmund Rudnicki (1902-2017) – przed wojną dyrektor naczelny Polskiego radia, później w konspiracji, członek Delegatury Rządu na Kraj.

 74. Zygmunt Rytel – fotograf, autor filmów. Rozpoczął pracę przed wojną, w czasie wojny w wydawnictwach podziemnych.

75. Antoni Słonimski ( 1895-1976) – przed wojną krytyk teatralny w piśmie „Sowizdrzał”, „Wiadomościach Literackich” „Cyruliku Warszawskim”, w czasie wojny współpracował z prasą emigracyjną, po wojnie pisał felietony m.in. do „Szpilek”, „Nowej Kultury” i „Przeglądu Kulturalnego”.

76. Rudolf Starzewski (1870-1920) – od 1905 r. redaktor naczelny „Czasu”. Unowocześnił pismo i uczynił je wpływowym konserwatywnym dziennikiem. Pierwowzór dziennikarza w „Weselu” Wyspiańskiego.

77. Stanisław Stomma (1908-2005) – publicysta katolicki, przed wojną pisał w „Słowie”, „Głosie Narodu”, był naczelnym redaktorem „Kuriera Wileńskiego”, po wojnie związany z „Tygodnikiem Powszechnym” i „Znakiem”.

78. Maciej Szumowski (1939-2004) – reporter, twórca filmów dokumentalnych, naczelny „Gazety Krakowskiej” w okresie pierwszej Solidarności, nagradzany przez SDP.

79. Stanisław Szwarc-Bronikowski ( 1917-2010) – żołnierz ZWZ i WiN, tworzył pisma konspiracyjne na Warmii i Mazurach, po wojnie w „Dookoła świata” i telewizji. Działał na rzecz środowiska dziennikarskiego. Założył spółdzielnię mieszkaniową „Dziennikarz”.

80. Józef Śnieciński (1933-1996) – wydawca, pomysłodawca „Gazety Bankowej”, pierwszego rzetelnego pisma gospodarczego w PRL, istniejącego do dziś, później wydawca prasy specjalistycznej.

81. Bohdan Tomaszewski (1921-2015) – przedwojenny tenisista, żołnierz ZWZ-AK, Powstaniec Warszawski, po wojnie pracował jako dziennikarz w „Kurierze Szczecińskim” i „Expressie Wieczornym”, do czasu stanu wojennego współpracował z Polskim Radiem, potem odmówił współpracy, komentator sportowy, stworzył odrębny styl, przybliżał Polakom wielkie imprezy sportowe – głównie turnieje tenisowe.

 82. Teresa Torańska (1944-2013) – dziennikarka prasowa - „Argumenty”, „Światowid” i telewizyjna. Reporterka. Twórczyni szkoły wywiadu polegającej na cierpliwym słuchaniu i niekwestionowaniu na wstępie zdania rozmówcy.

 83. Wojciech Trojanowski (1904-1988) – dziennikarz, najpopularniejszy sprawozdawca sportowy w II Rzeczypospolitej, współpracował z prasą codzienną i sportową. Od 1931 w Polskim Radiu, po wojnie pracował w Radiu Wolna Europa.

 84. Bronisław Troński (1921-2012) – żołnierz AK, wieloletni korespondent zagraniczny PAP.

 85. Jerzy Turowicz (1912-1999) – współtwórca i wieloletni redaktor naczelny „Tygodnika Powszechnego” w czasie gdy miał on charakter antysystemowy. Przedstawiciel nurtu katolickiego w polskim dziennikarstwie.

 86. Jerzy Tuszewski (1931-2016) – dziennikarz, reżyser programów radiowych i autor audycji dokumentalnych, współpracował z rozgłośniami zagranicznymi. Pracował w Polskim Radiu.

 87. Bogdan Tuszyński (1932-2017) – dziennikarz, komentator sportowy, karierę rozpoczął w łódzkiej prasie, następnie przez wiele lat związany z Polskim Radiem. Autor specyficznego stylu komentatorskiego, historyk sportu i dziennikarstwa sportowego.

88. Barbara Wachowicz (1937-2018) – dziennikarka, reporterka, popularyzatorka polskiej historii, języka, twórczyni filmów i reportaży o wielkich Polakach, recenzentka.

89. Melchior Wańkowicz (1892-1974) – debiutował pod zaborami, w dwudziestoleciu międzywojennym był m.in. korespondentem IKC w Waszyngtonie, reporter, publicysta, sprawozdawca polskiej prasy z procesów norymberskich.

90. Zygmunt Wasilewski (1865-1948) – przedwojenny publicysta związany z pismami nurtu Narodowej Demokracji, redaktor naczelny „Gazety Warszawskiej” i „Myśli Narodowej”.

91. Aleksander Wat (1900-1967) – pisarz, publicysta, w dwudziestoleciu międzywojennym założył „Miesięcznik Literacki”, bezpośrednio po wojnie współredagował tygodnik „Odrodzenie". Drukował w „Kuźnicy” i „Twórczości”. Później na emigracji współpracował z paryską „Kulturą” i Radiem Wolna Europa.

92. Andrzej Wielowieyski (1927) – publicysta katolicki, związany z tygodnikiem „Więź”, działacz opozycyjny, ekspert pierwszej Solidarności.

93. Kazimierz Wierzyński (1894-1969) – redaktor pism w dwudziestoleciu międzywojennym, walczył w I wojnie światowej i wojnie polsko-bolszewickiej, współpracował ze „Skamandrem”, „Wiadomościami literackimi”, redagował „Przegląd Sportowy”. Po wojnie nie wrócił do Polski, współpracował z RWE.

94. Maciej Wierzyński (1937) – dziennikarz prasowy i telewizyjny, szef polskiej sekcji Głosu Ameryki w Waszyngtonie, dziennikarz prasy emigracyjnej, publicysta ekonomiczny.

95. Bronisław Wildstein (1952) – dziennikarz, opozycjonista, współtwórca prasy emigracyjnej, po powrocie do Polski współpracował z „Rzeczpospolitą”, „Wprost” i „Gazetą Wyborczą”, która opublikowała wyniesioną przez niego listę współpracowników służb PRL z IPN. Później m.in. szef Radia Kraków i Prezes Zarządu Telewizji Polskiej.

96. Lucyna Winnicka (1928-2013) – publicystka, reporterka, publikowała m.in. w „Przekroju” i „Literaturze”, współpracowała z Transparency International, której to organizacji była jedną z założycielek, protoplastka m.in. ekologicznego podejścia do życia.

97. Andrzej Woyciechowski (1946-1995) – dziennikarz Polskiego Radia i TVP, współpracował z RWE, AFP i polską sekcją BBC, po zmianach systemowych w Polsce założyciel Radia Zet, które na wiele lat wyznaczyło standardy komercyjnego radia w naszym kraju.

98. Andrzej Krzysztof Wróblewski (1935-2012) – dziennikarz prasowy - „Gazeta Bankowa” (redaktor naczelny i twórca potęgi pisma), „Polityka”, „Zarządzanie” i telewizyjny - „Kontrapunkt”, współautor pierwszego wywiadu z Lechem Wałęsą w polskiej prasie oficjalnej. Komentator ekonomiczny, krytyk gospodarki socjalistycznej.

99. Natalia Zarembina (1895-1973) – dziennikarka, w czasie wojny działała w konspiracji, po wojnie zajmowała się reportażem historycznym, autorka pierwszego zbioru reportaży o hitlerowskim obozie śmierci w Auschwitz, publikowała na emigracji.

100. Wojciech Ziembiński (1925-2001) – dziennikarz, redaktor. W czasie II wojny światowej działał w konspiracji, potem współtworzył „Rzeczpospolitą”, pracował w piśmie „Nasza Ojczyzna”. Następnie do 1972 wchodził w skład redakcji pisma „Lekkoatletyka”.


Odsłon: 62 | Komentarzy: 0 | Udostępnij: udostępnij na facebook-u udostępnij na twitterze

Copyright © SDP Warszawa 2010                                                                                                            Projekt i realizacja: Webdreamers