DZIAŁO SIĘ

Dodane: 12 dni temu
Potrzebne kontrole

Po ostatnim posiedzeniu Zarządu Głównego, podczas którego padło wiele poważnych zarzutów Prezes Oddziału Warszawskiego SDP Zbigniew Rytel, zasiadający również w Zarządzie Głównym SDP wraz z członkiem ZG Stefanem Truszczyńskim, złożyli do Głównej Komisji Rewizyjnej dwa kolejne wnioski o kontrolę poczynań Prezesa SDP, Zarządu Głównego i pracowników Stowarzyszenia. Tym razem chodzi o pozyskiwanie i wydatkowanie środków z instytucji publicznych oraz o współpracę z firmą STAO, zarządzającą Centrum Prasowym Foksal. Zarzuty są bardzo poważne i wymagają pilnego rozstrzygnięcia, jeszcze przed wznowieniem posiedzenia ZG przerwanego do 23 września 2021 r. Komisja Rewizyjna jest organem zobligowanym do wyjaśnienia tego rodzaju zarzutów i podjęcia właściwych działań w zależności od wyników swoich prac. Zachęcamy do zapoznania się z tekstem wniosków.

więcej

Odsłon: 3813 | Komentarzy: 0
Dodane: 15 dni temu
Na udeptanej ziemi

Zarząd Główny SDP pozbawił Sekretarz Generalną i Skarbnik prawa do podpisywania dokumentów bez uzgodnienia. Sekretarz Generalna oskarżyła prezesa o chęć zawarcia niekorzystnych umów finansowych. Prezes przeforsował ponowne zatrudnienie firmy STAO do zarządzania Centrum Prasowym Foksal. W tle padają zarzuty o mobbing, napaści i przebijanie opon. Tak kończy się trzecia kadencja Prezesa Krzysztofa Skowrońskiego.

więcej

Odsłon: 4861 | Komentarzy: 0
Dodane: 35 dni temu
Ferajna z Foksal

Demokratycznie wybrany Zarząd SDP coraz bardziej przypomina Komitet Centralny partii z poprzedniego systemu. Niewielka grupa skupia pełnię władzy, rozdziela między siebie funkcje i zasoby, obchodzi przepisy, nie dotrzymuje zobowiązań i coraz mniej liczy się z wyborcami.

więcej

Odsłon: 4489 | Komentarzy: 0
Dodane: 81 dni temu
Aresztowanie mecenasa
Dodane: 82 dni temu
Wybierzemy władze



Splecione losy
Splecione losyDodano: 2018-10-11 - 1083 dni temu

Duża epicka opowieść, dobrze zagrana i starannie dopracowana wizualnie. Pełnokrwiste postacie na pierwszym i drugim planie. Emocje skrywane za konwenansem. Piękne detale. Uczta dla smakoszy kina.

Trwają dyskusje, czy „Kamerdyner” Filipa Bajona został wystarczająco doceniony na festiwalu w Gdyni. Tak się złożyło, że film obejrzałam w dniu, gdy rozdawano festiwalowe nagrody i przyznam się, że w ogóle nie rozumiałam zamieszania związanego z pierwszo- czy drugoplanową rolą. Nie rozumiałam, bo dla mnie było oczywiste, że Adam Woronowicz na mocnej postaci Hrabiego Hermanna von Krauss skupia uwagę widza i dominuje.

Epicka opowieść w najlepszym tego słowa znaczeniu jest wartościowa także dlatego, że daje oddech i czas na emocje. Dzięki długim ujęciom można zauważyć i docenić piękne detale. Cień dwojga ludzi na świetliku, albo groźna, a plastycznie piękna scena, gdy koń ciągnie płonący wóz, czy wreszcie tragiczny taniec śmierci hrabiny Gerdy von Krauss (rewelacyjna Anna Radwan).

Majstersztykiem jest według mnie scena, w której tytułowy (nie mylić z głównym) bohater filmu, czyli Mateusz Kroll (w tej roli dobry Sebastian Fabijański) ubiera się w strój kamerdynera. Patrzy w lustro, ćwiczy uprzejmy uśmiech, ostatecznie zakłada rękawiczkę, godząc się z losem.

Jako wielbicielka "Magnata", nie mam wątpliwości, że Filip Bajon potrafi w życiu pojedynczych bohaterów pokazać zawiłości historii społeczności czy całych narodów. Zresztą jeden z bohaterów wiodących tamtego filmu, tu pojawia się w epizodzie (Jan Nowicki jako pruski arystokrata). A miejsce, gdzie rozgrywa się akcja - jak sam reżyser zaznaczył 30 km od Gdyni - to miejsce wyjątkowe, gdzie los spotyka Polaków, Niemców i Kaszubów, którzy czują się Polakami, ale bronią także swojej tradycji i języka. Społeczności z jednej strony spójnej, ale przecież także podzielonej.

Najsilniejszy w tej grupie jest Bazyli Miotke (jak zwykle kompletna postać filmowa, w której bez reszty zanurzony jest Janusz Gajos). Tym razem aktor sam wymyślił, że całą rolę zagra po kaszubsku.

Mamy też bohaterów negatywnych, np. Peter Schmidt (rzetelnie zagrany przez Łukasza Simlata), czy Paul Junge. Postać wyraźnie wewnętrznie złamana, co znakomicie pokazał Marcin Kwaśny. Aktor rzadko obsadzany w rolach typowych czarnych charakterów, tym razem śmieje się demonicznie, że ciarki chodzą po plecach (scena samosądu jest w ogóle jedną z najlepszych w filmie), ale też próbuje obronić swojego bohatera gestem szacunku wobec zabitych.

Na dalszym planie jest też kilka bardzo stylowych postaci, np. Marcel Sabat jako Kurt von Krauss.

W jednym z epizodów pojawia się śp. Marek Frąckowiak, przypuszczam, że w jednej ze swoich ostatnich ról filmowych.

Mocna strona obrazu - charakteryzacja - została także doceniona przez jury na Festiwalu w Gdyni. Uznanie zdobył również kompozytor Antoni Komasa-Łazarkiewicz. Muzyka w "Kamerdynerze" jest bowiem piękna, tworzy nastrój i pomaga w głębszym odbiorze filmu. Filmu, który opowiada nie tylko o dramacie ludzi, ale także o mądrym patriotyzmie.

Dorota Bogucka

Fot. Rafał Pijański

"Kamerdyner", Polska 2018, reżyseria: Filip Bajon, scenariusz: Mirosław Piepka, Michał S. Pruski, Marek Klat, zdjęcia Łukasz Gutt, scenografia: Zbigniew Dalecki, Paweł Jarzębski, charakteryzacja: Ewa Drobiec, Mirosława Wojtczak, muzyka Antoni Komasa-Łazarkiewicz, obsada: Anna Radwan, Marianna Zydek, Adam Woronowicz, Sebstian Fabijański, Janusz Gajos, Łukasz Simlat, Marcin Kwaśny, Borys Szyc, Marcel Sabat, Janusz Chabior, Daniel Olbrychski. Produkcja Filmicon Dom Filmowy, koprodukcja Telewizja Polska, Dystrybucja Next Film.


Odsłon: 1636 | Komentarzy: 0 | Udostępnij: udostępnij na facebook-u udostępnij na twitterze

Copyright © SDP Warszawa 2010                                                                                                            Projekt i realizacja: Webdreamers